نویسنده: فردوس افتخاری سطح مقاله: مقدماتی دفعات بازدید: 810 تاریخ ارسال: ۲۰/۰۱/۱۳۸۸ طبقه:  علمی
دادن امتیاز به این مقاله:

چگونه با ریفلاکس معده کنار بیاییم


برگشت ارسال مقاله صفحه اصلی

ریفلاکس معده به مری یک اصطلاح پزشکی است که معمولا با آن سوزش سر معده یا ترش کردن می گوییم، گرچه می تواند باعث بروز علائم دیگری به غیر از درد سوزش در قسمت مرکزی سینه هم بشود. ریفلاکس معده به مری شایعترین علت سوء هاضمه بوده و باعث گرفتاری اکثر مردم در دوره ای از زندگی شان می شود. معمولا علایم ریفلاکس نسبتاً جزئی است اما اغلب، مدت زیادی طول می کشد و می تواند شخص را خیلی اذیت کند. شایعترین علامتی که بر اثر ریفلاکس ایجاد می گردد احساس سوزش می باشد که در وسط سینه ایجاد شده و می تواند به سمت بالا و گلو نیز انتشار پیدا کند. این احساس سوزش گاهی اوقات ایجاد شده و سپس از بین می‌رود و می‌تواند بر اثر خوردن بعضی از غذاها، خم شدن به جلو و دراز کشیدن در بستر طی شب به وجود آید. گاهی اوقات ریفلاکس همراه با اشکال در بلع یا قورت دادن دردناک می‌باشد.

بعضی مواقع این عمل ممکن است باعث بالا آمدن غذا از معده به دهان شود و احساس تهوع به شخص دست می‌دهد.

در ابتدا لازم است بدانید در اکثر موارد، ریفلاکس معده به مری، مشکل وخیم و جدی نیست و به این معنی نمی‌باشد که شما دارای بیماری مهم دیگری مثل سرطان هستید.با این حال اهمیت دارد که بین سوزش معده و علت شایع دیگر درد سینه (یعنی آنژین قلبی) تمایز قایل شویم این امر به خصوص در مردان و زنان بالای 50 سال، مهم می باشد، درد آنژین قلبی معمولا در اثر فعالیتهایی مثل تند راه رفتن و بالا رفتن از سربالایی ایجاد می‌گردد که با استراحت سریعا از بین می‌رود(بر خلاف ریفلاکس) بنابراین تشخیص این دو بیماری از یکدیگر چندان مشکل نمی‌باشد.اگر شما دردی در سینه دارید که فکر می‌کنید بر اثر آنژین قلبی ایجاد شده است، باید هر چه سریعتر با پزشک خود در این مورد مشورت نمایید.

عوامل موثر در ایجاد ریفلاکس:

- چاق بودن

- سیگار کشیدن

- مصرف غذاهای پرچرب

- خوردن غذاهای ادویه دار یا غذاهای ترش

- مصرف بعضی از داروها

عواقب ریفلاکس:

در بیشتر افراد، ریفلاکس (وارد شدن اسید و پپسین از معده به مری) باعث بروز علایمی می‌گردد اما صدمه ایجاد نمی‌کند. با این حال در تعداد کمی از مردم، ریفلاکس موجب آسیب‌هایی به مری می‌شود و ایجاد التهاب مری که به آن اصطلاحا ازوفاژیت((esophagitisمی‌گویند را به وجود می‌آورد.

نحوه تشخیص ریفلاکس:

پزشک قادر است با توجه به علایم و مشکلات شما، بدون اینکه نیازی به انجام آزمایش خاصی باشد، تشخیص ریفلاکس معده به مری را مطرح سازد (به خصوص اگر چندین سال دچار این علایم باشید). از طرف دیگر، برای اینکه این تشخیص تایید شود یا اینکه خیالتان راحت شود که مشکل وخیمی وجود ندارد، پزشک می‌تواند برای شما آزمایش‌هایی را درخواست نماید، به خصوص اگر:

- سن شما از 40 سال بیشتر و علایم تان تغییر کرده باشد.

- سن شما از 40 سال بیشتر بوده و برای اولین بار دچار این علایم شده باشید.

- در بلع غذا دچار مشکل گردید

- علایم شما با درمان بهبود نیابند.

شایعترین آزمایش و مفیدترین آنها، انجام آندوسکوپی می‌باشد،رادیوگرافی با بهره‌گیری از باریوم (ماده حاجب) گاهی اوقات ممکن است مفید باشد زیرا می‌تواند اسپاسم عضلات مری را نشان دهد. در موارد نسبتا نادری که با استفاده از این آزمایشها، نتوان به روشنی وضعیت را تشخیص داد، آزمایش دیگری وجود دارد که می‌توان از آن بهره برد. در این آزمایش با استفاده از لوله ای که از طریق بینی به مری فرستاده می‌شود، مقدار اسید و فشاری که در مری وجود دارد اندازه‌گیری می‌گردد.

درمان ریفلاکس:

درمان ریفلاکس، همانند درمان سایر بیماریها، ابتدا بر اساس حذف و از بین بردن علل ایجاد کننده آن اجرا می‌شود. بنابراین نسبت به تغییر و اصلاح کارهایی که در زندگی‌تان انجام می‌دهید و باعث بدتر شدن بیماری‌تان می‌شود اقدام نمایید.

- اگر سیگاری هستید،تصمیم بگیرید که دست از این کار بردارید و این تصمیم را اجرا نمایید.

- در صورت لزوم ، وزن خود را کاهش دهید.

- از مصرف غذاهایی که به نظر خودتان باعث بدتر شدن وضعیت‌تان می‌شود خودداری نمایید. هیچ گاه معده خود را پر از غذا نکنید. بلکه به دفعات بیشتر اما هر بار مقدار کمی غذا میل کنید، همیشه به حالت نشسته و آهسته غذا بخورید.

- کمربند تنگ نپوشید.

- درست قبل از رفتن به بستر، اقدام به خوردن و یا نوشیدن نکنید.

- سرتخت خود را 15 سانتی متر بالاتر قرار دهید به گونه‌ای که به حالت شیبدار قرار گرفته باشد، آن گاه بخوابید، همچنین به سمت چپ ممکن است مفید باشد.

- هیچگاه بلافاصله بعد از خوردن غذا، از کمر خم نشده و دولا نگردید.

برای بسیاری از افراد که دچار ریفلاکس هستند، انجام اقدامات فوق، تمام مواردی است که برای آنها لازم می‌باشد، اما ممکن است برای بعضی از افراد، اثری نداشته باشد. اگر علایم شما به حد کافی بهبود یافت و دیگر شما را مانند سابق اذیت نکرد، ممکن است نیاز به درمان نداشته باشید.

درمان دارویی:

بسیاری از داروهایی که نیاز به نسخه پزشک ندارند(مثلا داروهای ضد اسید) ممکن است تمام آن چیزی باشند که برای کنترل علایم ریفلاکس شما لازم هستند. با این حال پزشک شما می‌تواند در صورت لزوم، داروهای قوی‌تر برای شما تجویز نماید. این داروهای قوی به دو دسته طبقه بندی می‌شوند: داروهای مهارکننده به پمپ پروتون 2- داروهای پرو کینتیک این داروها فقط با نسخه پزشک به بیماران داده می‌شوند.



نسخه قابل چاپ

ارسال به میل دوستان

امتیاز این مقاله:  3.1    از 482رای

           :powered by
designed by setiran (danial net)
برگشت